| تبليغات | X |
چقدر دلم براي مايکل کُرلئونه
و معصوميت از دست رفتهاش ميسوزه !!!
در سري جاوداني پدر خوانده اثر فناناپذیر فرانسیس فورد کاپولا،
شايد معصومترين چهره تاريخ سينما رو بينيم.
و شخصيتي بينظير ...
شخصي که ميبينيم آل پاچينوي بزرگ و دوست داشتني نيست،
بلکه وارث امپراطوري دون ويتو کُرلئونه بزرگ است؛
مايکل کُرلئونه ...
با تمام قدرت و امکاناتش
و از وراي چهرهاي که معصوميت از دست رفتهاش در اون موج ميزنه،
هيچگاه و هيچگاه از بيننده تقاضاي ترحم نميکنه؛
به راستي،
چند شخصيت رو ميشناسيد که دستاشون آغشته به خونهاي زيادي باشه،
حتي خون عزيزترين نزديکانشون،
و اينطور دوست داشتني جلوه کنند؟
و اين رکن اصلي شخصيت بيتاي دون مايکل کُرلئونه است !!!
::: پينوشت 1: دير زمانيست که انسانم آرزوست 
::: پينوشت 2: نميدونم چطور راضي شدم دوباره بنويسم.
اين پست شايد؛
تنها فرصت و بهانهاي بود براي نوشتن مجدد و به تعبيري رسانه شدن !!! 
